خواست الهی...

روزها گذشت و گنجشک با خدا هیچ نگفت.

فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان

 این گونه می گفت:

از یک درخت در باغچه ای که از بهشت جدا شده بود.

من از یک حرف شروع شدم ،

از دهان پرنده ای زیبا که در اعماق کهکشان

یک سیب و یک حرف سرمایه قشنگی است نه؟

سیب را به دو نیم می کنم ،

نیمی را به تو می دهم و نیم دیگر را به دریا.

تا پس فردا رود های فراوانی به دنیا آورد.

یک رود سهم تو...یک رود سهم من...

و یک قایق کوچک برای هردومان.

بیا به سمت آوازهای بکر پارو بزنیم.

چه خوب بود کسی برای شب های بلند من

قدری خورشید می آورد....

من سهم خود را به سایه ها می دادم

و به دخترکی تنها که در  چهار راههای زندگی

برای عابران خسته آرزوی خوشبختی می کند.

چه خوب بود کسی از فراسوی باران می آمد

و بختم را از خوابی هزاره بیدار می کرد...

آن وقت تا آخرین دقیقه حیات در میان ستاره

را می رفتم و برای آنها از تو می گفتم....

بیا تا فرشته ها بالا برویم.

آنجا که افسانه های کهن در مه غلیظی شناورند.

یک لبخند شکفته سهم تو

یک دلتنگی ملیح سهم من

اگر تو بخواهی اگر من بخواهم

آنقدر می توانیم بالا برویم که به روزهای دست نخورده

 ازل برسیم و پرهای نازنین راز را لمس کنیم .

بیا تا آرزوهای زلالمان بالا برویم ....

یک شوق کودکانه سهم تو

یک حسرت طولانی سهم من

اگر فرشته ها برای من وتو دعا کنند

آسمانها از هم خواهند شکافت

و ما ناگهان پنچره سپیدی را که

 خدا پشت آن نشسته خواهیم دید.....

هر روز،

با بیداری سپیده

و خواب ستارگان،

سفره ی نازک دلم

را پهن می کنم

و آوازهای دل خوشگلم

را در آن می چینم.

خدا میهمان من است:

من شبنم می نوشم

و خدا

آوازهای دل خوشگل

 من را!

تو را می خواهم ، تو را،

تو را که هیچ کجا نیستی

و این جایی،

در دلم که به شوق تو آواز می خواند.

مسیحا برزگر

امروز تولدم بود.خیلی سعی کردم شاد باشم اما... 

دیروز مادرم من را به گردش برد.

دیروز در گردش یک دختر کوچک تر از خودم دیدم.

دیروز در گردش یک دختر کوچک تر از خودم گوشه خیابان نشسته بود.

من نمی دانستم او چرا آن جا نشسته است.

من نمی دانستم او چرا به جای عروسک بازی کاسه بازی می کند.

من از مادرم پرسیدم او چرا آن جا نشسته است؟

من از مادرم پرسیدم او چرا به جای عروسک بازی کاسه بازی می کند؟

مادرم به من گفت: اسم او گدا است.

مادرم به من نگفت او چرا آن جا نشسته است

مادرم به من نگفت او چرا به جای عروسک بازی کاسه بازی می کند....

من دیشب نتوانستم شیر بخورم.

من تمام شب فکر می کردم...

من تمام شب عروسک هایم را دیدم که مثل کاسه بودند.

من تمام شب اتاقم را دیدم که مثل کاسه بود.

من تمام شب تمام دنیا را مثل کاسه دیدم.

من هم می خواهم به جای عروسک بازی کاسه بازی بکنم.

فکر می کنم اسم من هم گدا باشد.

او دوست داشت به دل من فکر نکند.

او دوست داشت من به دلم فکر نکنم.

او دوست داشت من برای همیشه یک جوری بمانم.

شجاعت پیدا کردن مگرچقدرسخت است؟

شجاعت پیدا کردن مگرچقدرعجیب وغریب است؟

چرا دیگرهیچ کس شجاعت ندارد؟

چرا دیگرهیچ کس فکر نمی کند که باید تکانی به خودش بدهد

ویک شجاعت تکان خورده پیدا کند؟

چرا هیچ کس شجاعت ندارد تا درچشم های من

طولانی طولانی زل بزند؟

چرا هیچ کس شجاعت ندارد آن طور که فکر می کند

وآن طورکه قلبش فکر می کند زندگی کند؟

چرا هیچ کس نمی فهمد که من نصفه مانده ام؟

که من از همه چیزها نصفه مانده ام

که من از همه آدم ها نصفه مانده ام

چرا من دنبال کسی هستم که نصفه نباشد؟

چرا من دنبال آدم شجاعی هستم؟

چرا من دنبال آدم شجاعی هستم که جرات داشته باشد

در چشم های من زل بزند

وهم جرات داشته باشد یک دل سیر زندگی کند؟